Historia Virtual Boy

Virtual Boy, wydany w 1995, to jeden z najbardziej niesławnych eksperymentów sprzętowych Nintendo. Reklamowany jako pierwsza przenośna konsola zdolna do grafiki 3D, został zaprojektowany przez twórcę Game Boy, Gunpeia Yokoi. System używał pary monochromatycznych czerwonych wyświetlaczy LED i oscylujących luster, by stworzyć stereoskopowy efekt 3D, gdy patrzyło się przez zestaw jak lornetka. Choć technicznie nowatorski, Virtual Boy był nieporęczny, niewygodny i nie dał immersji, którą obiecywał marketing. To była pierwsza poważna komercyjna porażka Nintendo w sprzęcie.

Krytyka szła z wielu stron: czerwono-czarna kolorystyka męczyła oczy, brak śledzenia głowy i pełnego koloru psuł immersję, a niezręczna konstrukcja stołowa kłóciła się z ideą przenośności. Biblioteka była skromna — na świecie ukazało się tylko 22 tytuły, z czego zaledwie 14 w Ameryce Północnej. Kilka gier, jak Mario’s Tennis, Wario Land i Teleroboxer, pokazało jednak przebłyski pomysłowości w granicach sprzętu.

Virtual Boy wycofano w mniej niż rok po premierze, sprzedając zaledwie około 770 000 sztuk na świecie — to najsłabiej sprzedająca się konsola Nintendo. Mimo porażki pozostaje ważnym krokiem w historii eksperymentów firmy. Śmiała próba gier 3D wpłynęła później na bardziej udane projekty, jak Nintendo 3DS, a dziedzictwo cytuje się jako lekcję równowagi między innowacją a doświadczeniem użytkownika. Dziś to kultowa ciekawostka — przedmiot kolekcjonerski i symbol ambicji, która poszła w złą stronę.

Specyfikacja techniczna Virtual Boy

Więcej informacji…